Marek Cegliński: Po 20 rozegranych spotkaniach jest pan najlepiej podającym koszykarzem Tauron Basket Ligi. Lepszym od Waltera Hodge’a, Łukasza Koszarka, Krzysztofa Szubargi. Co to dla pana znaczy?

Robert Skibniewski: To znaczy, że trafiłem chyba we właściwe miejsce, gdzie trener ufa mi na tyle, że po prostu mogę grać koszykówkę, jakiej mnie nauczono. Że mam kolegów, którzy wykorzystują moje podania, kończą akcje celnymi rzutami. Że cały czas potrafię grać na wysokim poziomie. Dla mnie to ważne, bo wiele osób już mnie skreśliło, spisało na straty. Tymczasem pokazuję, że po dobrym roku w Starogardzie Gdańskim, gdy z Polpharmą zdobyliśmy Puchar Polski, a ja zostałem MVP finałowego turnieju, potrafię rozegrać jeszcze lepszy sezon we Wrocławiu.

Z całej ekstraklasy jest pan także zawodnikiem najdłużej przebywającym na parkiecie. O czym to świadczy? Czy tylko o braku zmiennika w zespole?

- Można się tu dopatrywać różnych rzeczy. Na pewno tego, że może nie być drugiego rozgrywającego, że mogą być problemy z graczami polskimi. Może to również znaczyć, że to jest decyzja trenera i tak po prostu ma być. Patrzyłbym raczej właśnie w tę stronę. Dla mnie jako zawodnika to ciekawe doświadczenie, interesujące zadanie. Jak na razie wychodzi nam to w miarę dobrze. 

czytaj więcej na plk.pl >>